Verrassing bij de post

'Voor je vriendschap en om van te genieten. Van Roos'

Theemuts 'Lien'

Mijn zusje verzamelt theepotten en werd jarig. Nog een theepot zou wel leuk, maar niet origineel zijn, dus ik besloot een theemuts te maken voor haar theepotten. Het patroon vond ik hier.
En dit is ie dan: theemuts 'Lien'...

Verpakte liefde

Ik was jarig en mijn geliefde verwende mij.

's Ochtends kwam ik beneden, alwaar hij mijn lievelingsdeken had uitgespreid voor de kerstboom. Op die deken lagen allerlei cadeautjes en in de kerstboom hing een kaart. Om mij het uitpakken zo comfortabel mogelijk te maken, had hij bovendien een troon van kussens gemaakt en al een beker thee klaargezet. Ik voelde mij opperjarig!

Al het prachtigs, liefs en lekkers dat uit het cadeaupapier tevoorschijn kwam, wil ik u niet onthouden. Bekijk de foto's en beaam: dit is liefde!

Jonathan weet wat ik mooi vind

Verwennerij

Volwassen beker en haar kindje

Eetpapier

Hormonen zijn rare dingen. Twee weken geleden kreeg ik plotseling onweerstaanbare trek in papier. Jonathan vond de verantwoorde oplossing: eetpapier. In het pakje zaten roze, gele, oranje en witte velletjes. Let op de mooie structuur van de gele exemplaren. De witte velletjes waren het lekkerst: die smaakten alleen naar papier en verder nergens naar, terwijl de andere velletjes een soort fruitsmaakje hadden. Ook lekker, maar de smaak van papier gaat momenteel boven alles. Dat ons kind maar spoedig geboren moge worden...

Als ik deze boon plant, gaat er, als het goed is, een bonenplantje groeien met daaraan een boon waarop staat: 'Lieve moeder'.

Bezigheid voor als ik de bank niet meer af kan

Ik was al verliefd op deze prachtige, nostalgische snoepjes toen ik ze voor het eerst zag bij de HEMA. Ze smaakten ook nog eens lekker.

De groene met rode streepjes vind ik het mooiste

Ik vind het heel leuk om cadeautjes in te pakken. Het liefst maak ik ze zo mooi, dat men ze niet meer wil uitpakken. Deze rozetten zullen daar vast bij helpen!

Ik zocht alleen nog een aanleiding

Met het krieken van de lente kreeg ik de onweerstaanbare drang om iets met vilt te doen. Het voelt zo lekker en ziet er zo ambachtelijk uit. Bovendien is het er in alle kleuren van de regenboog en daar word ik altijd blij van. Ik zocht alleen nog een aanleiding.

Vrienden van ons verwachtten rond die tijd hun eerste kindje. Het zou een dochter worden, zoveel wisten we al. Dus haalde ik een patroon voor baby-slofjes van het internet en kocht ik vilt. Ik maakte slofjes voor Vlier, die toen nog niet geboren was. Et voilà, een nieuwe liefde was ontstaan.

Zodra ik met vilt bezig ben, voel ik me een ecologisch beter mens en een oervrouw en ik moet zeggen dat dat me goed bevalt.
De resultaten vind ik ook niet tegenvallen.

Ik besef dat dit een veer in eigen achterste is, maar die moeten er ook zijn. Vandaar.